Co to jest niedowidzenie?

Wielu z Państwa pyta, co to niedowidzenie. Niektórzy mylą niedowidzenie z wadą krótkowzroczności (nie widzę obrazu oddalonego daleko, więc niedowidzę). Wadę krótkowzroczności, dalekowzroczności i astygmatyzmu można skorygować okularami, soczewkami kontaktowymi oraz laserem. Niedowidzenia natomiast się nie koryguje.

Niedowidzenie, czyli amblyopia – osłabienie zdolności widzenia w jednym oku lub obu oczach – powstaje w następstwie zeza lub znacznych różnic wady refrakcji (najczęściej jeśli różnica pomiędzy prawym i lewym okiem jest większa niż 3 dioptrie) przy braku zmian anatomicznych struktury oczu. Najczęstszym czynnikiem powodującym powstanie amblyopii jest zez jednego oka. Dochodzi wtedy do sytuacji, w której jedno oko widzi prawidłowo, zaś drugie – nie. Mimo, że oko jest zbudowane prawidłowo, przestaje widzieć – mózg nie odbiera płynących z niego informacji wzrokowych. Czasami zmniejszenie różnicy wielkości wady w dorosłym wieku powoduje poprawę ostrości wzroku i komfortu życia osoby niedowidzącej. Można taką różnicę zniwelować podczas laserowej korekcji wady wzroku.

Osoba z niedowidzeniem nie przeczyta całej tablicy do badania ostrości wzroku nawet w maksymalnej korekcji okularowej.

Istnieją następujące stopnie niedowidzenia:

• słaba (0.4−0.8);
• średnia (0.2−0.3);
• wysoka (0.05−0.1);
• bardzo wysokie (0.04 i niżej).

Rozpoznanie stawia okulista, który bada ostrość wzroku, ruchomość gałek ocznych oraz zdolność widzenia obu oczu. Badanie przeprowadza się po zakropleniu do oczu specjalnych kropli – dzięki temu jest dokładniejsze.
Kluczowym okresem w powstrzymaniu i wyleczeniu niedowidzenia jest czas od urodzenia do szóstego roku życia. Jeżeli niedowidzenie nie zostanie wyleczone odpowiednio wcześnie pozostaje one na całe życie.