Zaćma (katarakta) definiowana jest jako zmętnienie krystalicznej soczewki oka. Często rozwija się powoli i bezboleśnie, a nieleczona może prowadzić do ostatecznej ślepoty. Zwykle pierwszym symptomem jest pogorszone widzenie, a co za tym idzie – potrzeba coraz częstszej wymiany szkieł w okularach.
W pewnym momencie, korekcja nie przynosi już pożądanego efektu, a wraz z dalszym rozwojem choroby mogą wystąpić również objawy wizualne – np. dwojenie widzenia, okręgi wokół źródeł światła. Różnią się one, w zależności od typu zaćmy, z jakim mamy do czynienia.
Typy zaćmy
Najczęściej występującą jest zaćma, której pojawienie się związane jest z wiekiem. Ze względu na anatomię ludzkiej soczewki, wyróżnia się trzy główne typy zaćmy – korowa, jądrowa oraz podtorebkowa tylna. Pozostałe to m in. podtorebkowa przednia, cukrzycowa, polarna, pourazowa, wrodzona, popromienna oraz wtórna.
U Pacjentów zmętnienie często rozwija się w więcej niż w jednym obszarze soczewki, co może powodować nakładanie się na siebie poszczególnych rodzajów zaćmy.
Objawy towarzyszące rozwojowi zaćmy
- Niewyraźne widzenie do dali lub bliży – każdy z typów zaćmy może mieć wpływ na odległość
- Aureole lub smugi wokół świateł, podwójne widzenie
- Trudności z widzeniem w warunkach słabego oświetlenia, w tym słabe widzenie w nocy
- Utrata wrażliwości na kontrast oraz brak zdolności rozróżniania kolorów,
- Narastająca krótkowzroczność lub zmiana refrakcji (przechodząca w „minusy”)
Czynniki sprzyjające rozwojowi zaćmy
- Cukrzyca lub podwyższony poziom cukru we krwi
- Stosowanie sterydów (doustnych, dożylnych lub wziewnych)
- Ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe
- Palenie papierosów
- Choroby oczu: barwnikowe zapalenie siatkówki, zapalenie błony naczyniowej oka
- Uraz lub wcześniejsze zabiegi operacyjne oka
- Predyspozycje genetyczne
- Radioterapia lub chemioterapia
Formy leczenia zaćmy
Leczenie niechirurgiczne
Na ten moment nie wykazano skuteczności farmakologicznego leczenia zaćmy lub jej całkowitego zapobiegania. Można jedynie spowolnić jej rozwój i w związku z tym zaleca się wprowadzenie zdrowego trybu życia – m in. zbilansowanej diety, zapobieganie nadmiernej ekspozycji na promieniowanie UV, unikanie kontuzji, a w przypadku cukrzycy ścisłe kontrowanie poziomu cukru we krwi.
Leczenie chirurgiczne
Jedyną i skuteczną formą leczenia zaćmy, jest fakoemulsyfikacja – operacja polegająca na usunięciu naturalnej, zmętniałej soczewki za pomocą ultradźwięków i wszczepieniu w jej miejsce sztucznej soczewki (uprzednio dobranej przez lekarza na badaniu kwalifikacyjnym).
Zaćma i laserowa korekcja wzroku
Zaćma może stanowić czasowe przeciwwskazanie do laserowej korekcji wzroku do momentu jej zoperowania. Należy jednak pamiętać, że na ostateczną decyzję o kwalifikacji wpływa wiele czynników, w tym typ zaćmy, stadium choroby i ewentualne powikłania z nią związane oraz ogólny stan zdrowia Pacjenta, a także parametry rogówki oka (jej kształt, grubość, stromość). Wszystko to sprawdzane jest przez chirurga okulistę podczas badania kwalifikacyjnego.
Z kolei, niemiarowość oka po wykonanej operacji zaćmy jest wskazaniem do wykonania laserowej korekcji wzroku. Obecnie procedura ta jest bardziej popularna na świecie aniżeli w Polsce. Należy odczekać min. 3 miesiące od operacji zaćmy aby móc poddać się zabiegowi laserowej korekcji wzroku.
Badanie kwalifikacyjne, poprzedzające laserową korekcję wzroku pozwala na wykrycie oraz eliminację potencjalnych przeciwwskazań do wykonania zabiegu, w tym również zaćmy. Czujesz pogorszenie wzroku lub problemy z widzeniem, jednocześnie chcesz pozbyć się okularów bądź soczewek kontaktowych? Sprawdź, czy to pogłębiająca się wada wzroku, czy zaćma. Aby zapisać się na badanie kwalifikacyjne, wypełnij kwestionariusz wstępnej kwalifikacji online lub skorzystaj z zakładki kontakt.



